Assetmanagement is een mooi vak. De kern van dat vak is volgens mij dat je uiteindelijk op complexniveau bepaalt wat de strategie voor een complex wordt. Dus je bepaalt onder meer of een complex wordt doorgeëxploiteerd, verkocht, vernieuwd of verduurzaamd. Dat zijn typisch vraagstukken die bij assetmanagement horen.
Daarbij werk je natuurlijk nooit alleen. Je hebt collega’s nodig bij het verzamelen van informatie, bij het samen sparren over strategieën en uiteindelijk ook bij de uitvoering van plannen. Want een strategie op papier is nog geen uitgevoerde complexaanpak. Juist in die samenwerking zit een groot deel van het werk.
Tegelijkertijd roept dat ook een belangrijke vraag op. Tot waar gaat de rol van de assetmanager eigenlijk? En op welk moment geef je het stokje weer over aan het lijnmanagement en de lijnafdelingen?
Het verschil tussen ‘wat’ en ‘hoe’
In theorie is het onderscheid eigenlijk best simpel. De assetmanager gaat over het wat. Dus: wat wordt de strategie en wat moet uiteindelijk het eindresultaat zijn?
De lijnorganisatie gaat vervolgens over het hoe. Dus hoe iets wordt uitgevoerd, met welke aannemers wordt gewerkt en welke processen daarbij horen.
Dat lijkt een helder onderscheid.
Maar in de praktijk zie je dat mensen toch vaak een beetje over die grens heen bewegen. Dus dat het lijnmanagement of andere collega’s zich toch ook graag met het wat willen bemoeien. Dat ze aan de strategie gaan sleutelen, terwijl dat eigenlijk de competentie van de assetmanager is.
En andersom gebeurt het ook. Dat assetmanagers zich soms verliezen in details die veel meer over uitvoering gaan dan over strategie.
Waarom integraliteit zo belangrijk is
Dat is niet zonder risico. Als één lijnafdeling te veel invloed krijgt op het eindresultaat van een complexaanpak, verlies je iets belangrijks. Dan kijkt iedereen vooral vanuit de eigen expertise. Vanuit vastgoed. Of juist vanuit wonen. Of financiën.
En juist het integrale perspectief is eigenlijk de reden waarom corporaties met assetmanagement werken. Je wilt niet dat één invalshoek dominant wordt.
Assetmanagement moet er juist voor zorgen dat je integraal naar complexen kijkt. Dat je verschillende perspectieven samenbrengt in één strategie. En dat lukt alleen als ook duidelijk blijft wie uiteindelijk verantwoordelijk is voor het bepalen van die strategie.
Steun van de bestuurder
Het is dan ook heel belangrijk dat je als assetmanager altijd de steun voelt van een bestuurder. De bestuurder is uiteindelijk degene die kan afdwingen dat er binnen het management van de corporatie integraal gekeken wordt.
En als dat een keer schuurt of misgaat, dan moet je daar ook op terug kunnen vallen. De steun van de bestuurder is essentieel als je assetmanagement echt de kans wilt geven om zich te ontwikkelen binnen een organisatie.
Dat betekent niet dat alles vooraf volledig vastgelegd moet worden. Want hoewel het onderscheid tussen wat en hoe eenvoudig klinkt, blijkt het in de praktijk vaak minder duidelijk te zijn.
Blijf het gesprek voeren
Je kunt heel lang praten over wat ‘wat’ is en wat ‘hoe’. En eerlijk gezegd moet je dat ook gewoon doen.
Dus niet alleen in theorie een onderscheid maken, maar regelmatig als assetmanager het gesprek voeren met lijnmanagement en lijnafdelingen. Hoe werkt dit in de praktijk? Waar gaat assetmanagement precies over? En waar begint de verantwoordelijkheid van de lijn?
Je kunt dit vooraf proberen dicht te regelen, maar in de praktijk ontstaan er altijd situaties waarin het niet direct duidelijk is waar iets thuishoort. Daarom moet je daar steeds opnieuw met elkaar het goede gesprek over voeren.
Twee dingen om op te letten
Als het gaat over de rol van assetmanagement binnen een organisatie, dan zijn er volgens mij uiteindelijk twee dingen waar je goed op moet letten.
Ten eerste: heeft assetmanagement echt de steun van de bestuurder om integrale beslissingen te kunnen nemen? Dus beslissingen die over vastgoed, wonen en financiën heen gaan? Dat is een belangrijke randvoorwaarde. Dit alles uiteraard binnen de vastgelegde kaders zoals het financieel statuut en het portefeuilleplan.
En ten tweede: voer je regelmatig het gesprek over rollen en verantwoordelijkheden? Want juist daar ontstaat in de praktijk vaak onduidelijkheid.
Heb je overigens al gekeken naar de leergang Portefeuille- en Assetmanagement?
